Tim zat altijd overal op, in en aan. Hij was watervlug en zag vaak kans te verdwijnen voordat zijn ouders het in de gaten hadden. Gevaar zag hij niet.
Zijn ouders hadden het gevoel dat ze constant ogen en oren van voor en achter moesten hebben. Straf en vermaning schenen geen indruk op Tim te maken. Hij keek dan soms met zo'n ongelukkig gezicht alsof hij wilde zeggen: ik weet ook niet waarom het zo gaat??

Toen ze na lang zoeken uiteindelijk de diagnose ADHD kregen was het aan de ene kant een opluchting dat het gedrag van Tim niet alleen aan hun opvoeding lag. Aan de andere kant was er de zorg hoe het verder moest gaan.

bron: Balans Digitaal